എന്റെ  സ്കൂൾ  പഠന കാലത്ത്  വായനക്കും  എഴുത്തിനും  ഞാൻ  വളരെ  അധികം  പ്രാധാന്യം  നൽകിയ  ഒരു  കാലമുണ്ടായരുന്നു.  പിന്നീട്  ആ  ശീലം  എന്നിൽ  നിന്ന്  അകന്നു.  ഇപ്പോൾ  ആ  കാലത്തേക്ക്  തിരിഞ്ഞു  നോക്കുബോൾ  എനിക്ക്  മനസിലാകുന്നു,  അന്നത്തെ  ആ ശീലതി നു  പിന്നിൽ, നൃത്തരൂപങ്ങളി ൽ  എണ്ണമറ്റ  സർട്ടിഫിക്കേറ്റുകൾ  സ്വന്തമാകുന്ന  ചേച്ചിയുടെ സർട്ടിഫിക്കേറ്റ് കളുടെ  എണ്ണത്തിനെ കളും  ഒരുപിടി  മുമ്പിലെത്താനുള്ള  മത്സര ബുദ്ധി  ആയിരുന്നോ  അത്....  അതല്ലെങ്കിൽ  ചായ പി ൽ  നിറഞ്ഞിരുന്ന  കൊച്ചച്ചന്റെ  പുസ്തക  പെട്ടിയോ....  എന്ത്  തന്നെ  ആണെങ്കിലും എന്റെ  ആ  ശീലങ്ങളെ  പിന്നിലാക്കികൊണ്ട്  ഞാൻ  ഒത്തിരി  മുന്പോട്ട്  പോയിരിക്കുന്നു...  ഒരർത്ഥമില്ലാത്ത  പായ്ച്ചിൽ...  പക്ഷെ  ഇപ്പോൾ  എന്റെ  ദിവസങ്ങൾ  തരുന്ന ഈ  മടുപ്പ്  എന്നിൽ വല്ലാത്ത  അരോചകം  ഉണ്ടാകുന്നു.....  മൂല്യമുള്ള  എന്തെങ്കിലും  ചെയ്യാനും  അത്  എന്റെ  ദിവസങ്ങളെ  നിറം  ചാലിക്കാനും  വേണ്ടി  ഞാൻ  കണ്ടുപിടിച്ച  ഉപകരണം  ബ്ലോഗ്...  കണ്ണാന്തളി ,  nostalgic  flower  that  i celebrate  always.....